dünyada inanmazdım biteceğine
beni böyle bırakıp gideceğine
şarkıların günahı yok
acıtan sensin içini
hangimiz istedi söyle bu adaletsiz seçimi

hayalin kırılınca
imkansızı umunca
korkular gerçek olunca
göz yaşım ahh kurumuyor

bu yürek ilk defa bugün kırılmıyor
ben unuttum desemde yerin hala dolmuyor

Söz gümüşse sükut altındır
Masal okuyor bilmiyor o zır deli
Rüzgar eken fırtına biçer
Kendi düşen ağlamaz yarim

Sen sen ol takılma
Uykuların kaçar sonra
Akıllı ol oyuna gelme
Tepe takla olursun eden bulur sonunda

Pireyi deve yaptı dilli düdük
Ateşe bile bile körükle gidiyor
Kendi kuyusunu kazıyor enayi
Cırcır ötüyor

Bana göre hava hoş kendi bilir
Beni bilen iyi biliyor
Boş çabaları bu gönüllerde
Hükmü geçmiyor

Hadi sev hadi hadi hadi gözünü karartta
Koy elini kalbine şu yalan hayatta
Gelen geçer kalan göçer unutma
Sana da kalmaz bu ölümlü dünya

Caka satıyor utanması yok
O kendini üstün buluyor, ama yanılıyor
Burnu Kaf dağında mübarek
O kendini bu alemin kralı sanıyor

Şöyle bir silkelen de gel kendine
Hududunu haddini bil ille gitme
İki kere iki dört hesabı kolay
Aç kalbini gel dır dır etme

aşığın dilinden anlar dediler,
sevenin halinden bilir dediler,
aşığa istanbul cennet dediler,
bunlara inanmasaydım keşke..

yalan olmuş her ne varsa,
bu şehirde svmek hata…
doğrusuyla,duygusuyla,,
yaşanmıyor aşklar burda….

hep sahteyse aşklar,
bitmeyen yalanlar,
gönlümden uzak olsun…

öldüren bir zehir,
böyle ise bu şehir,
istanbul olmaz olsun…

Şimdi uzaklardasin
Gonul hicranla doldu
Şimdi uzaklardasin
Gonul hicranla doldu

Hic ayrilamam derken
Kavusmak hayal oldu
Hic ayrilamam derken
Kavusmak hayal oldu

Sevda bahcelerinin
Çicekleri hep soldu cicekleri hep soldu
Hic ayrilamam derken
Kavusmak hayal oldu
Hic ayrilamam derken
Kavusmak hayal oldu.

Ağlama ne olur sen
Acıyı gel bende gör
Elveda derken sana
İsyanım var olanlara
Seninle olduğum gün
Kopamam bir kez daha
Bilirsin çok çılgınım
Bir sana kıyamadım
Üzülme üzülme
Unutmam ayrılık var diye
Üzülme üzülme
Aşığım seviyorum bende
Üzülme üzülme
Seni ağlarken görmek
Zordur gönlüme
Üzülme üzülme
Aşığım seviyorum bende

Belki güneş bir gün bizim için doğar
Belki korkuları hayallerimiz boğar
O masal günü gelinceye kadar; susuyorum
Susadıkça yüzün düşer aklıma
Korkar oldum düşlemekten

Adını anarım çoğalır sesim
Konuşmaktan düşünmekten özlemekten
Kimse kimsenin herşeyi olamaz-mış
Di’li geçmişten tek yaramsın sen
Sensiz kimse mi kimsesiz miyim bilmem
Hiç bilmek istemem;

Hatta düşünemem
Gel bak bir elimde gökyüzü var hala
Ötekinde kayıp giden yıldızlar la la
Korkular da benim umutlar da
Beni bırakma

Gün ağarınca boynum bükülür
Dalarım uzaklara gönlüm sıkılır

Sorma ne haldeyim
Sorma kederdeyim
Sorma yangınlardayım zaman zaman
Sorma utanırım
Sorma söyleyemem
Sorma nöbetlerdeyim başım duman

Ah bu yangın beni öldürüyor yavaş yavaş
Kor kor ateşler yanıyor içimde
Aşkı beni kül ediyor…

İnanki senden başka senden başka senden başka
Hiçkimse yok içimde
Kimse yok içimde

Yüzüne bakmasamda
Başımı çevirsemde
Seni her gördüğümde
Seni her gördüğümde

İnanki senden başka senden başka senden başka
Hiçkimse yok içimde
Kimse yok içimde

Ne kadar kırgın olsan
Dargın olsanda bile
Dargın olsanda bile

İnanki senden başka senden başka senden başka
Hiçkimse yok içimde
Kimse yok içimde

Bir kadeh sessizlik doldurdum
Daldım gittim semaya
Güz geçti bahar geçti derken
Bir gün daha görsek ne ala
Dünya derdi sarmış dört yanımı
Yaşamayı öğrenemedim hala

Şimdi hayat ister çiçeklerle gelsin
İsterse vursun geçsin
En bilindik yalanlarından
Bir yalan seçsin gelsin

Ben bu yolda tekrar yürümem
Artık buralardan geçemem
Ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
Ne de selvi boya hiç gelemem

Her kadehte bir yıldız tuttum
Söndürdüm avuçlarımda
Koşarak kaçtım güya çocukluğumda
Büyümeyi öğrenemedim hala

Ben bu yolda tekrar yürümem
Artık buralardan geçemem
Ben bu yaştan sonra ne kara kaşa göze
Söverim gelmişime geçmişime

Yarından haber yok dün bitti
Saatler son günü çalıp gitti
Yeminler yaşlandı dudaklarda
Düğümlendi derken söz bitti

Vagonlar bir dolup bir boşadı
Kuruyan gözlerim yine yaşardı
Sarardı sırayla fotoğraflar
Ne hayatlar içimde kaldı

Unutursun içim yana yana
Unutursun ölüm sana bana
Zaman basıp kanayan yarana
Unutursun unutursun

Unutursun için yana yana
Unutursun ölüm sana bana
Zaman basıp kanayan yarana